Nieuwsbrief 7 (2 Augustus 2002)

Zware beslissing

We hebben de knoop doorgehakt en.... we gaan naar Duitsland.Naar de Alphakliniek in Munchen.

Zie animatie (erg interessant). Hier kun je ook meer lezen over de diverse operaties en de discografie.Ik hoop dat ze daar wat voor me kunnen doen. De pijn wordt steeds erger en ik verlies steeds meer urine.

We zijn nu steeds druk bezig met de voorbereidingen.Of moet ik eigenlijk zeggen, Sven is druk bezig met de voorbereidingen...Ik kan het niet meer aan om dat soort zakelijke dingen te regelen en van die harteloze antwoorden te krijgen van sommige instanties.

(Mijn ziekenfonds, Zorg en Zekerheid vergoed dit allemaal niet... dus we hebben nu een 2e hypotheek moeten afsluiten. Die kregen wij met moeite omdat ik in de WAO zit.)

Hieronder de brief die ik kreeg van Zorg en Zekerheid:

Wat gaat er gebeuren?

In Munchen kunnen ze onderzoeken doen waar ze in Nederland normaal een paar maanden over doen.Dit doen ze in de Alphakliniek in 1 dag.

Van tevoren heb ik een rugbeenpijnformulier in moeten vullen.(Die staat op hun website). Dit is een hele lange vragenlijst, en aan de hand daarvan begint het contact met de Alphakliniek. Vroeger deden ze deze operaties in Sittard maar nu werken 3 nederlandse chirurgen in Duitsland.

Op die dag doen ze allemaal onderzoeken, zoals een discografie. (Dit is een onderzoek waar ze met een naald in je zij prikken en naar je ruggewervelschijven prikken. Zo kunnen ze kijken welke tussenwervelschijven het probleem zijn. Als je heel heftig reageert bij een bepaalde schijf, weten ze zeker dat daar het probleem zit.) Ook krijg je nog een aantal foto's e.d. (en ik neem mijn foto´s die in Nederland zijn gemaakt mee.)

Maar voorlopig is het afwachten want meer weet ik natuurlijk als ik er geweest ben. Mijn voorgevoel en de kennis die ik inmiddels heb opgedaan doordat ik ervaringsdeskundige ben......zegt me dat ik een discusprothese krijg. Dat is een kunstmatige tussenwervelschijf. Bij L5-S1 waar ik geopereerd ben aan een hernia is deze schijf zo goed als verdwenen en kan dus niet meer bewegen. Hierdoor worden andere wervels overbelast. Gezien vanuit mijn eigen logica, als je dan dus het probleem verhelpt kan het misschien weer wat beter worden.

Hoe naar Munchen?

Maar goed, genoeg speculaties.... eerst maar eens naar Munchen. Sven heeft zich heel erg verdiept in alle onderzoeken die ik ga krijgen. Ik zelf niet, ik laat het allemaal maar op me af komen. We gaan met het vliegtuig naar Munchen. Heen met een cityhopper Fokker 70 en terug met een Boeing 737.

Wat tips op een rijtje:

• We nemen een rolstoel van onszelf mee. (Dit mag gratis mee, zo ook evt. een scootmobiel) Daardoor moeten we eerder op Schiphol aanwezig zijn. De rolstoel gaat in het bagageruim.Dit moet je ook vantevoren aanvragen!
• Op Schiphol is speciaal vervoer (wat je vantevoren moet aanvragen), die brengen me met van die elektrische karretjes tot aan het vliegtuig. Het zal erg zwaar worden die dag maar ik weet waarvoor ik het doe.
• De vliegtuigtickets was ook nog een heel geregel. Een open ticket (op zich handig, want je weet niet wanneer je terug komt uit Munchen) is heeeeel erg duur. Zelfs zo duur, dat je daarvoor 2 keer een retourtje kan kopen!!
• Airmiles zijn ook erg handig! Wij hadden nog een Airmiles kaart liggen in een laatje en dat scheelde ons ook erg veel geld.
• In Munchen zelf hebben we een auto gehuurd. Of je nu met een taxi gaat of met een huurauto, dat scheelt erg weinig in de kosten. Ik kan erg slecht lopen (en zeker na zo'n reis) en dan is comfortabel zitten zonder te moeten wachten voor ons een pre.

We verblijven in een hotel, een kwartiertje van de Alphakliniek. Op een Donderdag krijg ik onderzoeken en als het goed is krijg je 's Avonds de uitslag en als er plek is op de operatiekamer wordt je de volgende dag geopereerd.

Stiekum hoop ik dat, maar misschien moeten we later wel terug voor een operatie of in het ergste geval zien ze een operatie niet zitten. (Dat laatste verwacht ik echt niet). Nou later meer, ik ben nu al heel erg zenuwachtig. Ik hoop dat dit de oplossing voor mij is. Ik heb heel erg veel gemailt met mensen die dezelfde operatie hebben ondergaan. Positieve en negatieve verhalen. Ik ga van het positieve uit, want nu wordt het alleen maar slechter.

Als ik dit gehad heb, leg ik me bij de situatie neer, hoe die dan ook is. Dan wil ik niet dat mijn rug meer in de middelpunt van de belangstelling staat. Dan roeien we met de riemen die we hebben en maken we er zoals altijd het beste van! Ondanks de pijn, ben ik voor mijn leventje heel dankbaar en we hebben het heel erg goed samen!

Groetjes Marianne

P.s Mijn nieuwe scootmobiel is binnen!! Gelukkig, kan ik weer lekker even naar buiten, wat heb ik dat gemist!!!!

Ik sluit af met een quote die ik zelf heel mooi vindt!

"Er is een groot verschil tussen pijn en lijden. Pijn is een onafwendbaar onderdeel van het leven, het is de keerzijde van plezier. Maar lijden ontstaat waneer er weerstand wordt geboden aan pijn, als we de pijn emotioneel of fysiek niet willen ervaren. Dit innerlijke verzet is zinloos geweld tegen jezelf en maakt de oorspronkelijke pijnervaring onnodig vele malen sterker."

(Erik van Zuydam)