Nieuwsbrief 26 (14 Juni 2006)

Ziekenhuis... 
Ben weer naar het ziekenhuis geweest en een stapel papieren meegekregen om in te vullen. Mijn arts zit in de werkgroep "Lanset" (landelijke werkgroep spinale endoscopische technieken) Zij onderzoeken dus allerlei nieuwe methoden om littekenweefsel weg te halen zonder dat er nieuw littekenweefsel terug komt dat op de zenuw drukt. Dit soort onderzoeken gaan daarom gepaard met vele vragenformulieren en brengen het zo in kaart. Zo weten ze ook wat op den duur de resultaten zullen zijn.

De vragen gaan over de pijn, de mate van de pijn, medicijnen, activiteiten e.d. Daar werk ik graag aan mee, want hoe meer mensen mee werken aan onderzoeken hoe meer kans op oplossingen!

Het littekenweefsel kan te hard zijn om door te komen, en het kan zijn dat er niks aan gedaan kan worden. Ze weten echter dan wel voor de toekomst hoe mijn rug er uit ziet en wat er eventueel voor behandelingen/operaties mogelijk zijn. Er wordt namelijk heel hard gewerkt aan een oplossing voor vele rugproblemen en vooral voor die met littekenweefsel.

Volgende maand gaan we de antwoorden bespreken en krijg ik de datum te horen wanneer ik de epiduroscopie krijg. Hieronder de informatie uit het ziekenhuis over de komende ingreep.

Achtergronden van de ingreep
Binnen de wervelkolom ligt het ruggenmerg omgeven door het ruggenmerg- en hersenvocht verpakt in een stevig ruggenmergvlies (dura) Daaromheen ligt nog een ruimte: de zgn. epidurale ruimte. Vanuit het ruggenmerg lopen zenuwen naar de rest avn het lichaam, door de epidurale ruimte heen. Ondanks het beschikbaar zijn van goede diagnostische hulpmiddelen zoals CTscan, MRIscan, is er nog steeds een aanzienlijk aantal patienten met rug en/of pijn in het been, waarbij geen duidelijke oorzaak voor de pijn kan worden gevonden. Ook indien er afwijkingen zijn gevonden waaruit de pijn zou kunnen worden verklaard is het nog steeds erg moeilijk vooraf te bepalen of een voorgenomen behandeling succesvol zal zijn. Door in de epidurale ruimte te kijken hopen wij afwijkingen op het spoor te komen die uw pijn kunnen verklaren. Het is wellicht mogelijk om gevonden afwijkingen te behandelen met behulp van de kijker (scoop) waardoor een ingrijpender operatie kan worden vermeden. Deze verrichting heet epiduroscopie (of spinale endoscopie) en moet beschouwd worden als een kijkoperatie. Met deze ingreep hopen we tevens beter te kunnen voorspellen of andere behandelingen bij u een goed resultaat zouden kunnen hebben.

Uitvoering van de ingreep
U wordt in het ziekenhuis opgenomen. Net boven het stuitje wordt een scoop ingebracht. De ingreep gebeurt onder plaatselijke verdoving met eventueel aanvullend een lichte vorm van anesthesie waardoor u zich rustiger en ontspannen voelt. U zult tijdens de ingreep soms vragen moeten beantwoorden. Ook wordt van u gevraagd om onmiddelijk te melden of u iets bijzonders voelt, bijv. hoofdpijn of nekpijn. Tijdens de operatie wordt een steriele vloeistof in de epidurale ruimte gespoten om de structuren in deze ruimte zichtbaar te kunnen maken. De hoeveelheid gebruikte vloeistof wordt gemeten en de opgebouwde druk wordt gecontroleerd Het is noodzakelijk om tijdens de ingreep gebruik te maken van doorlichtingsapparatuur. Tevens wordt de ingreep vastgelegd met videoapparatuur. Als bescherming tegen infectie krijgt u antibioticum toegediend via een infuus. De feitelijke behandeling duurt gemiddeld een uur. Na uw operatie brengen wij u naar de uitslaapkamer, vanwaar u naar de afdeling gaat, nadat de gebruikelijke controle heeft plaatsgevonden.

Wat wordt er van mij verwacht?
Voor uw operatie zal informatie worden verzameld over medische voorgeschiedenis en huidige gezondheidstoestand. Van u wordt tevens verwacht dat u een aantal vragenlijsten invult. Vervolgens wordt u na 3, 6, 12 en 24 maanden na de ingreep poliklinisch gecontroleerd en wordt u opnieuw gevraagd enkele vragenlijsten te beantwoorden.

Zijn er bijverschijnselen te verwachten?
Epiduroscopie kan, zoals elk onderzoek/behandeling bijwerkingen hebben. De belangrijkste bijwerkingen treden op direct tijdens of kort na de behandeling. Tijdens de procedure kunt u last hebben van: nek-, hoofdpijn en/of tintelingen in het been. Als deze als ernstig wordt ervaren wordt de ingreep gestopt. Na de behandeling kan er sprake zijn van een beurs gevoel bij het zitten. Circa 10 % van de patienten heeft last van (voorbijgaande) hoofdpijn. Infectie en nabloeding zijn complicaties die zeer zeldzaam zijn. Wanner u echter hoofd- en/of nekpijn krijgt met koorts dient u direct contact op te nemen met de huisarts.