Nieuwsbrief 21 (31 Januari 2004)

MRI
Naast de rontgenfoto wilde de neuroloog in het ziekenhuis ook nog een MRI van mijn rug maken. Men dacht dat dit geen probleem zou zijn maar het blijkt dus dat de discusprothese toch stoort op de MRI. Een MRI werkt met magnetische stralen als ik het goed heb, en in de discusprothese zit dus chirurgisch staal vandaar de storing. Omdat ik diverse malen in mijn rug geopereerd ben, kreeg ik contrastvloeistof ingespoten. Dan kunnen ze beter het verschil zien tussen littekenweefsel en een hernia.

De uitslag
Ik heb dus geen hernia maar nogal wat littekenweefsel wat op de zenuwen drukt. Je ziet dat duidelijk op de MRI. (Gelukkig waren ze voldoende gelukt om te zien wat men moest zien). Daar komt dus de erge pijn in mijn linkerbeen vandaan. Eindelijk ook een arts die zegt dat die spasmes inderdaad van beknelde zenuwen kunnen komen.

De pijn wordt steeds erger, en ik kan amper nog een rondje lopen. Ik gebruik nu weer een soort stepscooter om me te verplaatsen en om de hond uit te kunnen laten. Hoe meer ik loop, hoe slechter het gaat. Boodschappen kan ik inmiddels ook zelf niet meer.

Zenuwblokkade
De beknelde zenuwen (op het niveau boven de kunsttussenwervelschijf) zijn nu dus het probleem. Nog een keer opereren zou gaan zin hebben, omdat je dan alleen maar meer littekenweefsel creeert. Nu gaan ze proberen om bepaalde zenuwen in mijn been te verdoven m.b.v. een injectie. Mocht dat helpen, zal het wellicht een permanente zenuwblokkade worden. Het probleem verhelp je dan natuurlijk niet, de zenuwen blijven bekneld door het littekenweefsel. Echter door de injecties gaat misschien de pijn wel weg. Ik hoop dat van harte, zodat ik weer een beetje mobiel wordt.