|
Nieuwsbrief 18 (23 Augustus 2003)
Heb niet veel te melden. Ben eigenlijk weer zo'n beetje gestopt met therapie. Voor een tijdje.Jammer, want ik vond het wel heel leuk!
Ik krijg steeds spasmes als ik maar iets te veel doe. Dat is zo ontzettend vermoeiend en elke keer ga ik daar een beetje van achteruit. Ook als ik te druk thuis doe krijg ik spasmes. (visite, of huishouden o.d.) Ook heb ik het gevoel dat er dan iets knel zit in min rug, gelukkig trekt het wel dan snel weer weg. Ik heb daar gewoon geen zin meer in om elke keer die spasmes te krijgen, het kost zoveel energie en vergt zoveel van mijn lichaam. Hopelijk kan het over een tijdje weer wel.
Het lopen gaat nog steeds fantastisch en ook fietsen gaat perfect. Ik heb me erbij neergelegd dat mijn rug nooit meer wordt zoals het vroeger was, maar hoe het nu gaat ben ik supertevreden. Ondanks toch nog wel pijn, en spasmes geniet ik met volle teugen van mijn nieuwe leven!
Beterschap en succes,
Marianne
Update 10 September 2003 Ik denk dat ik ga stoppen met de nieuwsbrieven, tenzij ik iets heel spectaculairs te melden heb. Het blijft hetzelfde nu en dat lijkt me geen nieuws meer. Ik krijg genoeg reacties van andere mensen om deze site toch interessant te houden.
Therapie is nog steeds gestaakt. Ben laatst voor het eerst "uit" geweest, naar het theather. Erg gelachen, geweldig was het, maar ook superzwaar. Kon daarna niet goed lopen en kreeg na de pauze ook spasmes. Af en toe geef ik ook computerles en dat valt me ook zwaar maar is wel heel erg leuk. Ik moet daar zeker een week van bijkomen maar het is het waard. Er is dan tenminste weer leven in de brouwerij!
Als ik alles rustig hou, dan gaat het goed, doe ik teveel dan gaat het mis. Ik heb absoluut geen spijt van de operatie omdat ik weer een heel stuk van mijn leven terug heb. Kan weer lopen en fietsen, dat is het grootste kado wat ik ooit gekregen heb! |