Nieuwsbrief 13 (19 April 2003)

Hoe gaat het nu met me?
Het gaat niet zo goed. Ik ga nog steeds alleen maar met mijn scootmobiel naar buiten. In huis kan ik gelukkig nog wel lopen. Wordt het wat verder dan zak ik in elkaar. De pijn is er altijd en verschilt in hevigheid bijna van minuut tot minuut. Hoe meer ik doe, hoe slechter het gaat. Als ik rust dan gaat het weer wat beter.Het wordt wel al een "normaal" gegeven. Ik vraag keer op keer aan mijn man, of hij dan geen pijn heeft....?

De spasmen houden ook aan en krijg ik steeds vaker. Een dag zonder spasmen komt al niet meer voor. En vaak heb ik de hele dag wel ergens "trekkingen". Als ik dan met mijn scootmobiel in de supermarkt rijd dan zie je iedereen staren. En als ik dan de mensen aankijk, kijken ze gauw weg. Gelukkig heb ik daar niet zoveel problemen mee. Het is ook een vreemd gezicht en ach laat ze maar kijken. Trek ik me niet zoveel van aan. De spasmen maken me wel doodmoe, de hele dag beweegt je lichaam en je hebt er geen controle over.

Binnenkort ga ik voor de operatie naar Duitsland. Als het goed is, hoor ik de definitieve datum over 2 weken. Spannend! De garantie dat het beter wordt kunnen ze natuurlijk niet geven maar de hoop is er wel. Bij mij dus ook! We gaan er gewoon voor!

Iedereen heel veel beterschap en succes met alles. Je staat niet alleen! En geniet van het mooie weer! En fijne paasdagen!

Groetjes Marianne

Update 28 April 2003
Voor een nieuwe nieuwsbrief heb ik nog niet zoveel te melden.

Het gaat nog hetzelfde. Wordt alleen langzamer wat zenuwachtig voor de operatie... alhoewel ik er wel naar uitkijk en hoop op heb, maar het is toch niet niks. Hierbij wil ik iedereen nogmaals bedanken voor alle positieve reacties op mijn site. Geweldig, bedankt!

Marianne