Nieuwsbrief 10 (8-2-2003)
 

Therapie is gestopt
De fysiotherapie is gestaakt.

Na hele eenvoudige oefeningen (fitness) kreeg ik steeds spasme aanvallen en moest ik stoppen. Mijn hele lichaam "shaked" alle kanten uit, en mijn kaak gaat dan de hele tijd uit de kom. Zeer vermoeiend. En bovendien kon ik elke keer na therapie niet meer lopen en kwam daardoor dus steeds meer in de problemen.

De fysiotherapeut heeft de huisarts gebeld, die op zijn beurt weer Heliomare belde. Die denken ook dat het weinig zin heeft om mij te behandelen als ik elke keer spasme aanvallen krijg. Waarschijnlijk een vorm van overbelasting.

11 Februari 2003
Vannacht bijna niet geslapen vanwege de pijn in mijn rug. Het lijkt wel of de pijn zich steeds meer verplaatst naar mijn rug, wat op zich logisch is gezien de verzakking in mijn wervelkolom. Daardoor kan ik (gelukkig!) wel goed lopen (kleine stukjes, en onvoorspelbaar, want van het ene op het andere moment kunnen mijn benen het "begeven".) De pijn in mijn rug is erg.

Ik merk dat men het nu minder snapt, je loopt goed en toch gaat het niet goed? Dat wordt niet goed begrepen. Ik ben inmiddels zo ver, dat ik zelf weet hoe het zit en ook niet zoveel zin heb om het aan anderen meer uit te leggen. Zolang ik en Sven het maar snappen. Het is ongeloofelijk hoe Sven kan zien hoe het met mij gaat. Ik kan niks voor hem verbergen. Dat is wel prettig, hoef ik ook niks uit te leggen. Een kei van een vent heb ik!!!

Wisselend beeld
Hoe je het ook went of keert, ik ben wel een stuk verbeterd alleen ben ik nog niet waar ik zijn moet.

Gisteren viel ik opeens, zonder dat ik het door had op de grond. Sven, mijn man, die vroeg wat ik aan het doen was. Hij dacht dat ik flauw viel. Dat was niet zo. Ik zakte gewoon opeens door mijn benen heen. Ik zat ook heel verbaasd op de grond wat er nu weer gebeurde?

Het is heel wisselend met mij. Ik kan nu wel lopen maar het is heel onbetrouwbaar hoe lang. Opeens kan ik in elkaar zakken of willen mijn benen niet meer. Ik kan dan de ene been niet voor de andere zetten. De uitstraling is wisselend, de ene keer in mijn rechterbeen en de andere keer in mijn linkerbeen, wel tot aan mijn voet. Dan heb ik weer minder last van mijn benen maar veel pijn in mijn rug.

Vandaag bijv. kan ik goed lopen. (heerlijk lekker een rondje met de hond lopen) maar heb ik heel veel last van mijn rug. Dan is het net of het soms niet goed schiet. Ook kan ik niet goed liggen en in een bepaalde houding zitten is ook moeilijk.

Wij gaan binnenkort een MRI maken in Duitsland en dan ter beoordeling opsturen. Ik heb zelf het idee dat mijn rug steeds wat erger wordt.

Nee, ik ben er nog lange niet maar ik geniet wel elke dag. Ik ben zelfs weer begonnen met leren. Dat geeft me een heel nuttig gevoel. Ik, in de WAO, nee hoor, ik ben studente!

Iedereen sterkte, Groetjes Marianne

------------------------------------------------------------------------

Hier het artikel wat in de Sp!ts is verschenen over de Alphaklinik.

woensdag 05 februari 2003

Voorspoed zonder vergoeding door Judith Janssen
De wachtlijsten voor rugoperaties blijven in ons land onverminderd bestaan. Om die reden verruilen steeds meer Nederlandse patiënten het Hollandse hospitaal voor een behandeling in de Alpha Klinik in het Zuid-Duitse München. Jaarlijks ondergaan 500 landgenoten daar een behandeling: binnen één dag, maar zonder vergoeding.

MÜNCHEN - De Alpha Klinik in München lijkt in niets op een ziekenhuis of zorginstelling. De kliniek heeft nog het meeste weg van een vijfsterrenhotel, met de zachtroze tapijten en riante stoelen in de wachtruimten. Op de tweede verdieping worden patiënten van hun rug- en knieklachten afgeholpen.

In ons land lopen de wachtlijsten over met mensen met rugklachten en duurt het soms jaren voordat iemand aan een hernia wordt geopereerd. In de Alpha Klinik wordt een rugpatiënt binnen twee weken na het eerste telefoontje onderzocht en geopereerd om, zo beweert de kliniek, een dag later zonder pijn weer naar huis te kunnen.

Hoe kan dat? "Simpel", zegt de Nederlandse orthopeed dr. Thomas Hoogland, die in 1989 samen met een collega de kliniek op heeft gezet. "We hebben de beste technieken in huis en we doen niets anders dan deze operatie. En we zijn een privé-kliniek, wat betekent dat we moeten concurreren. Dat komt de kwaliteit van de behandeling ten goede."

Bureaucratisch
Hoogland vertrok naar Duitsland "omdat je in Nederland aan banden wordt gelegd door bureaucratische regelgeving en tijd- en geldgebrek. Je krijgt nauwelijks ruimte om nieuwe behandelmethoden op te zetten." Zoals de kijkoperatie die hij ontwikkelde om hernia's snel en relatief pijnloos te verwijderen. Bij deze endoscopie wordt een camera aan de zijkant van de rug ingebracht die de pijnveroorzaker opspoort. Met een soort tangetje wordt de hernia er vervolgens uit getrokken. In Nederland voerde hij al enkele operaties bij wijze van experiment uit, maar moest deze staken toen het geld op was. "De methode wordt er wel erkend, maar niet toegepast. De apparatuur is te kostbaar."

De herniaoperatie is een van de belangrijkste trekpleisters van de kliniek, samen met het plaatsen van de discusprothese (waarbij de versleten tussenwervelschijven door een kunstschijf worden vervangen, red.) van de Nederlandse dr. Zeegers. Echter, het feit dat patiënten binnen twee dagen van hun pijn worden afgeholpen en na twee weken weer gedeeltelijk aan het werk kunnen, is wellicht de voornaamste reden dat steeds meer Nederlanders de weg naar Duitsland kiezen.

Zoals Marianne Verschoof (30) uit Medemblik die vorige maand in de kliniek werd geopereerd aan een hernia. Jaren van pijn en veroordeling tot de rolstoel behoren inmiddels tot het verleden. De voormalige bloemiste raakte drie jaar geleden uit de running en werd in 1999 in Nederland geopereerd. Het mocht niet baten. De artsen verklaarden haar gehandicapt. "Ik kreeg het advies mee er maar mee te leren leven." Via het internet kwam ze in contact met de Alpha Klinik. Ze vulde een formulier in met een omschrijving van haar klachten, maakte een afspraak en vertrok. De dag na aankomst werd ze geopereerd. "De volgende dag was de pijn over. Ik ging rollend naar binnen en kwam lopend naar buiten. Het was een wonder."

Hoewel er ook kritiek is op de kliniek, zo zou 24% van de mensen die een discusprothese hebben ondergaan een reoperatie nodig hebben, zijn patiënten en werkgevers te spreken over de behandelmethoden in de Alpha Klinik. De FNV-Ledenservice bijvoorbeeld. Volgens de vakcentrale is de behandeling in de kliniek veel beter dan in ons land en ligt het slagingspercentage vele malen hoger. En een patiënt kan binnen zes weken na de operatie weer volledig aan het werk.

Niet goedkoop
De behandeling in de Alpha Klinik is niet goedkoop. Een nieuwe discusprothese kost al gauw €16.000, de verwijdering van een hernia ongeveer €7500. Een hoop geld, zeker ook omdat verzekeraars tot op de dag van vandaag in principe vergoeding weigeren. Ze doen beide operaties af als experimenten en die worden niet vergoed. Bovendien betreft het aandoeningen die niet levensbedreigend zijn. Volgens Norbert Dikkeboom van Ruggespraak, een patiëntenorganisatie die strijdt voor vergoeding van dergelijke operaties in het buitenland, gloort er een beetje hoop. "Verzekeraars zitten nu in de 'misschienfase'. Particuliere verzekeraars stellen zich soms nog coulant op en betalen een gedeelte van de ingreep. Ze houden dat wel het liefst stil uit angst dat meer patiënten om vergoeding gaan vragen. Bovendien wordt sinds een paar jaar een soortgelijke behandeling in Nederland uitgevoerd. Verzekeraars willen die soms nog wel betalen. Maar patiënten kiezen liever voor de ervaring van de Alpha Klinik." "Onbegrijpelijk", vindt Verschoof, die voor de operatie een tweede hypotheek op haar huis moest nemen. "Jarenlang heb ik gebruik moeten maken van een rolstoel, scootmobiel en een speciaal bed voor in de huiskamer. Wat is nou goedkoper? Levenslange voorzieningen of één operatie?"

Bron: Spits

Wachtkamer Alpahklinik