 | ||||||
 | ||||||
Thuis hoeft u geen voorbereiding te treffen, tenzij dit speciaal vermeld is. Op de behandeldag meldt u zich op de afdeling opname. Als u bloedverdunners gebruikt moet u dit tevoren melden, zodat er passende maatregelen genomen kunnen worden! De behandeling In de behandelruimte ziet u dat de arts en zijn assistente operatiekleding dragen. Bij de lumbale behandeling ligt u op de buik (met een kussen onder de borst) en bij de cervicale behandeling ligt u op de rug. Tijdens de behandeling wordt gebruik gemaakt van een rontgenapparaat, zodat iedereen de procedure goed kan volgen en de arts de positie van de naalden bij de wervels kan bepalen. Als de behandeling ter plaatste van de nek plaatsvindt ligt u gedurende de behandeling op de rug, de andere behandelingen gebeuren in buikligging met een kussen onder de borst of de buik. De plaats van de behandeling wordt bepaald met behulp van de rontgenapparatuur en met een viltstift op de huid gemarkeerd. Dan wordt de plaats van de behandeling gedesinfecteerd en steriel afgedekt.Verrvolgens krijgt u een plaatselijke verdoving ingespoten. Dit is even pijnlijk. Als dit is ingewerkt brengt de arts onder rontgendoorlichting een elektrode in, (een soort naaldje), in de buurt van van de zenuw. Hierna wordt een "stimulatiestroom" door de elektrode gestuurd. Dit is een zwakke , niet schadelijke, elektrische stroom die via de tip van de elektrode naar de zenuw gaat. Dit gebeurt om de exacte positie van de elektrode bij de zenuw te bepalen.Door deze stroom wordt er een prikkelend gevoel in de zenuw opgewekt, als de sterkte van de stroom langzaam wordt opgevoerd. Dit hoeft niet pijnlijk te zijn! Van u wordt gevraagd om aan te geven wanneer u de stroom (tinteling) voelt, hierna wordt de stroomsterkte niet verder opgevoerd (wat pijnlijk zou kunnen zijn). Vervolgens wordt u gevraagd waar u de tinteling voelt. Het is dan van belang dat u met woorden de plaats aangeeft. Probeer vooral niet met de vingers de plaats aan te wijzen, de kans bestaat dan dat de instrumenten door het aanraken onsteriel worden. Daarna wordt de plaats van de elektrode ten opzichte van "bewegingszenuwen" vastgesteld. Dit gebeurt met een andere soort stroom. Hierdoor treden spierbewegingen op in het verloop van de zenuw. Wanneer de elektrode zich op de juiste plaats bevindt (soms is er correctie van de positie nodig), begint de echte behandeling. Door de elektrode wordt nu een plaatselijke verdovingsvloeistof ingespoten. Voor de verslaglegging in het medisch dossier wordt er een wordt er een afdruk gemaakt van het rontgenbeeld. via de ingebrachte elektrode wordt een zeer hoogfrequente stroom gestuurd. Deze veroorzzakt ter plaatse van de elektrode warmte. De temperatuur die bereikt moet worden (67¡ tot 75¡C.) wordt gecontroleerd en geregeld. Hierdoor wordt de pijngeleiding in de zenuw onderbroken. Het aanbrengen van de "onderbreking" duurt 60 seconden. De gehele behandeling duurt ongeveer 15 minuten. De nazorg Na de behandeling moet u voor controle ongeveer nog 1 uur op de afdeling blijven liggen. Degenen die u naar het ziekenhuis heeft gebracht, mag dan bij u in de buurt blijven. Gewoonlijk hebt u geen klachten en mag u weer naar huis. Uit voorzorg is het echter niet toegestaan, dat u zelf naar huis rijdt. Als de plaatselijke verdoving is uitgewerkt (enkele uren na de behandeling) kan er napijn optreden. Dit komt doordat er zwelling optreedt in het behandelde zenuwweefsel (te vergelijken met een bult op het hoofd). Deze napijn kan een tot enkele dagen duren. Tevens is een kortdurend gevoel van duizeligheid mogelijk. U kunt dan ook gedurende deze dag het beste rustig aandoen. Complicaties Door de metingen die verricht worden voordat de "echte behandeling" begint, en door de temperatuur die bereikt is, wordt alleen de pijngeleiding in de zenuw onderbroken en blijft de rest van de zenuw intact. Dit betekent dat de behandeling gŽŽn effect heeft op de spieren; er treden dus geen verlammingen op! Wel kan er ten gevolge van de plaatselijke verdoving of de zwelling na de behandeling sprake zijn van tijdelijke krachstvermindering in het behandelde gebied. Als reactie op de toegediende warmte kan de zenuw ge•rriteerd raken (thermoneuritis). Dit uit zich als pijn en een branderig gevoel. Meestal verdwijnt dit vanzelf na 6 tot 8 weken na de behandeling. Als u denkt dat dit bij u is opgetreden, neemt u dan met ons contact op. Zo nodig kunt u dan medicijnen worden voorgeschreven om het verdwijnen van de klachten te laten bespoedigen. Deze complicatie treedt in minder dan 5% van de behandelingen op. | ||||||
 | ||||||
 | ||||||
 | ||||||
 | ||||||
 | ||||||
 | ||||||
 | | | | | | |
| | |
