 |
  |
|||||||||||
|
Discografie en rugpijn In veel gevallen is een discografische provocatie-test de enige methode waarmee een verband kan worden aangetoond tussen een pathologisch substraat op de röntgenfoto of MRI en de rugpijn. Normale disci zijn bij discografie vrijwel pijnloos, terwijl in een discus met annulus-beschadigingen de pijn vaak kan worden opgewekt door een provocatie-test. Tijdens een discografie kan niet alleen herkenbare pijn worden opgewekt, maar worden ook fissuren met of zonder lekkage zichtbaar en is een combinatie met de intra-discale druk meting mogelijk. Discogene pijn blijkt te worden veroorzaakt door veranderingen in de belasting van de posterolaterale annulus of nucleus. Discografie en verdoving Het discografisch onderzoek spitst zich toe op de pijn-herkenning: de memory-pijn. Daarom kan het onderzoek niet worden uitgevoerd in algehele narcose of onder spinale anesthesie: de patiënt moet adequate antwoorden kunnen geven tijdens de provocatietest. Gewoonlijk wordt een discografie dan ook onder plaatselijke verdoving uitgevoerd , een wat omslachtige en voor de patiënt vaak onaangename procedure. Bij deze lokale infiltratie dient natuurlijk de wortel en annulus vrij te blijven van anaestheticum. Zodra de onderzoeker een zenuwwortel dreigt aan te prikken zal de wakkere patiënt bij lokaal anesthesie direct heftig protesteren, waardoor de kans op wortelbeschadiging tot het minimum wordt beperkt. Nadelen discografie Discografie heeft een aantal nadelen: het is een invasief onderzoek, röntgen-bestraling is niet te vermijden, het onderzoek kan vals-positief of vals-negatief uitvallen, en er bestaat een geringe kans op een spondylodiscitis en wortelbeschadiging. Theoretisch kan er sprake zijn van allergie voor het contrastmiddel, maar bij discografie heeft dat nog nooit tot problemen geleid. Vibratie-test alternatief voor discografie? Een eenvoudige niet invasieve vibratie-test, waarbij een electrische tandenborstel op de huid op de processi spinosi wordt geplaatst, wordt als alternatief genoemd voor discografie, maar heeft tot nu toe nauwelijks navolging gehad. Hierbij wordt een electrische tandenborstel voorzien van een ronde kop van hard plastic. Het onderzoek gebeurt in de spreekkamer. De patiënt ligt op de symptomatische zijde. Eerst normale palpatie en vervolgens compressie met de vibratorkop op de verschillende processi spinosi. Nu kan de patiënt aangeven of de vibratie pijnlijker is dan de gewone palpatie en of daarbij de pijn kan worden herkend. Deze vibratie-test heeft een gevoeligheid van 88%, maar slechts een specificiteit van 50% in vergelijking met de discografie. Bij totale annulus rupturen is de vibratietest nog veel minder betrouwbaar. Als men de totaal rupturen met de MRI zou kunnen uitsluiten wordt de vibratie-test wel al veel bruikbaarder, maar discografie biedt nog steeds de hoogste betrouwbaarheid, zeker als men uitgaat van de reactie van de patiënt bij het eerste moment van injectie in de discus. Bron: http://www.medkiozk.com * Palpatie of palperen is het uitwendig of inwendig met de hand of handen voelen aan een patiënt als onderdeel van geneeskundig onderzoek. Om de exacte ligging van een letsel te lokaliseren wordt er meestal gepalpeerd naar de aangedane structuur. Nucleus en Annulus: De tussenwervelschijf opgebouwd uit twee delen: de binnenste zachte kern (nucleus pulposis) en de buitenste stevige ring (annulus fibrosus). Fissuren zijn barsten, spleten, kloven, scheurtjes in de huid. * Discusdegeneratie. * Bulging discus. Midden in de rug,neemt toe bij buigen, tillen en lordotische houding. posterolaterale (schuin- achter) gedeelte ter hoogte van de lumbale wervelkolom Spondylodiscitis: Ontsteking van een tussenwervelschijf met een ontsteking van de aanliggende wervels en een botvliesontsteking van de wervels Invasief ; waarbij een instrument in een orgaan ingebracht wordt |
||||||||||||
 |
||||||||||||
 |
||||||||||||
 |
||||||||||||
 |
||||||||||||
 |
||||||||||||
 |
||||||||||||
 |
||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|